In Knuffelstaal dendert een locomotief door een dwangbuis. Meedogenloos sleurt hij een stalen wagon geknevelde passagiers achter zich aan.
Het traject gaat van A naar B. C kan niet bestaan, dus is zij gevaarlijk. De uitgangen van de wagon zijn dichtgemetseld met beton. In de verstikkende ruime lijkt C onbereikbaar
en wordt door vier vrouwen gestreden om zuurstofvoor zichzelf.
Maar gloort er niet altijd licht aan het einde van een tunnel?
Of is dat een tussenstation naar een volgende omdat een dwangbuis
nu eenmaal zekerheid biedt... Knuffelstaal is gesitueerd in een fictieve wachtkamer, de samenloop met oorlogsherdenkingen berust op toeval maar mag als toepasselijk worden ervaren. 'Een spoorbaan op weg naar
heldere levensruimte' 'De schoonheid van haar
onschuld is het onbedoelde gif' 'Het verstand wint het van
vergankelijke melancholie' 'Het uitgangspunt dat
chaos een vijand is'
Idee/vormgeving/regie Gertjan Kleinmeijer
Spel Marcel Bulten, Mariëlle Evers,
Winnie Jolink, Pieter-Jan Landsheer,
Marianne Meijer, Géke Straatman
Kostuums Wilma Gremmer
Grime Wilma Gremmer, Cassandra Uni
Lichtadvies Keesjan Blei
Inspeciënten Peter Dijkstra, Koos-Jan Kleinmeijer
Geluid Huub van der Pluijm lees hier de recensies
foto's: Edwin Molenaar |
