'Kijk in mijn ogen! Kijk via de pupillen mijn schedel in en aanschouw daar een kolkende, roze hersenbrij. Zie hoe de hersencellen zich te vuur en te zwaard verweren tegen opzwellende zwarte tumoren.
Zie dat zij geen vernuftig middel onbeproeft laten
om de vijand te verdrijven en te misleiden, maar constateer ook
dat het te laat is, dat de strijd nutteloos is omdat
we ongeneeslijk ziek zijn. Waar ben je eigenlijk bang voor...?
De waarheid...?
In Bloedsmokkel spreekt de verbitterde stem van een verloren ziel over ontsporing, dwaling en onvermijdelijke zelfvernietiging van zijn bestaan; de cocon waaruit vleugels en schoonheid moesten ontpoppen bleek een luchtballon te zijn, waarin monsters werden gekweekt wier woord en daad niet meer dan schreeuwende zeepbellen waren, gedoemd om ongehoord uiteen te spatten. Hij wil nog eenmaal roepen, ook al is het zwaard
reeds gevallen.
Idee/vormgeving/regie Gertjan Kleinmeijer
Spel Meike van den Akker, Marcel Bulten,
Mariëlle Evers, Ruchama Hoed,
Winnie Jolink, Mark Karels
Productie/coördinatie Mirjam Joachimstahl
Kostuums Wilma Gremmer
Grime Wilma Gremmer, Cindy Paans
Grime-advies José Kempe
Lichtontwerp/techniek Keesjan Blei,
Gerrit Stalinga
Inspeciënt Koos-Jan Kleinmeijer
Geluid Huub van der Pluijm lees hier de recensies
foto's: Edwin Molenaar / Gerrit Stallinga |
